مشاور کارگردان فیلم بادبادک‌ها گفت: با توجه به کمبود آثار علمی ـ تخیلی برای نوجوانان در سینمای ایران، «بادبادک‌ها» می‌تواند آغازگر جریانی تازه باشد و فیلمسازان را به سمت تولید آثاری متناسب با دنیای نوجوانان سوق دهد.
امیر مهران یکشنبه ۱۲ مهرماه در نشست خبری فیلم بادبادک‌ها در سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان اصفهان، درباره شکل‌گیری ایده اولیه این اثر اظهار کرد: سناریو و فیلمنامه «بادبادک‌ها» از سوی حوزه هنری که سفارش‌دهنده و صاحب اثر است، پیشنهاد شد و امیررضا مافی، نویسنده اثر، حدود سه سال پیش این ایده را با خانم ابراهیمی مطرح کرد و در ادامه قرار شد فیلم به شکلی که امروز شاهد آن هستیم ساخته شود.
وی در خصوص انتخاب تکنیک و طراحی شخصیت‌های فیلم و انتقاد برخی خبرنگاران نوجوان نسبت به باورپذیری شخصیت‌ها، تصریح کرد: در این اثر از یک تکنیک کاملاً مدرن و نرم‌افزارهای به‌روز استفاده شده است. با توجه به اینکه فیلم برای مخاطب نوجوان ساخته شده، تلاش کردیم به سمت تکنیکی برویم که این گروه سنی با آن آشنایی دارد و نمونه آن را در بازی‌های رایانه‌ای مشاهده می‌کند.
مشاور کارگردان فیلم بادبادک‌ها افزود: تصمیم بر این بود که چهره‌ها تا حد امکان به چهره‌های انسانی نزدیک باشند، چراکه قصه فیلم جدی است و نمی‌توانستیم فانتزی را بیش از اندازه وارد چهره‌ها و اجرای اثر کنیم، زیرا ممکن بود این موضوع به قصه آسیب بزند و باعث شود مخاطب از داستان اصلی فاصله بگیرد.
عزیز درباره دلیل انتخاب تکنیک سه‌بعدی نیز توضیح داد: تکنیک استفاده‌شده در این فیلم سه‌بعدی و به نوعی هایپررئال و نزدیک به واقعیت است. با توجه به اینکه مخاطب فیلم نوجوان است و این گروه سنی با بازی‌هایی مواجه است که در آنها دنیای واقعی به شکل سه‌بعدی بازسازی می‌شود، تصمیم گرفته شد از چنین تکنیکی استفاده کنیم تا مخاطب با فضای اثر احساس آشنایی بیشتری داشته باشد.
وی در پاسخ به پرسشی درباره انتخاب ژانر علمی ـ تخیلی در فیلم «بادبادک‌ها»، بیان کرد: اینکه در سینما و انیمیشن ایران کمتر به سراغ ژانر علمی ـ تخیلی رفتیم، اتفاقاً می‌تواند نقطه قوت این اثر باشد. امیدوارم «بادبادک‌ها» باعث شود در ادامه فیلم‌های بیشتری در این ژانر ساخته شود.
مشاور کارگردان فیلم بادبادک‌ها ادامه داد: امروز نسل نوجوان نیاز دارد قصه‌هایی متناسب با دنیای خودش را در سینما و انیمیشن ایران ببیند. متأسفانه تعداد چنین آثاری در سینما و انیمیشن کشور کم است و در نتیجه نوجوانان بیشتر به سراغ نمونه‌های خارجی می‌روند. چه بهتر که تیم‌های تولیدی شکل بگیرند و قصه‌هایی از این جنس را در سینما و انیمیشن ایران تولید کنند.
مهران با اشاره به واکنش برخی مخاطبان پس از تماشای فیلم، گفت: ممکن است این نوع فیلم در ابتدا برای مخاطب کمی جدید باشد، چراکه کمتر نمونه‌ای از این جنس را در انیمیشن‌های ایرانی دیدیم. حتی برخی مخاطبان پس از خروج از سالن عنوان کردند که معمولاً انیمیشن‌هایی با قصه‌های کهن و روایت‌های آشنا می‌بینند، اما این اثر فضایی مدرن و آینده‌نگر دارد. به اعتقاد من، «بادبادک‌ها» می‌تواند آغازگر جریانی در سینمای انیمیشن باشد و فیلمسازان را به سمت تجربه چنین فضاهایی سوق دهد.
وی درباره انتخاب خلیج فارس به‌عنوان بستر روایت فیلم اظهار کرد: این بخش از قصه مربوط به سناریویی است که پیش از آغاز تولید نوشته شده و برای پاسخ دقیق‌تر درباره چرایی انتخاب این موضوع باید از نویسنده اثر سؤال کرد. با این حال، زمانی که فیلم حدود سه سال پیش وارد مرحله تولید شد، شرایط امروز کشور وجود نداشت و اتفاقات اخیر رخ نداده بود. بخشی از تیم تولید حدود شش ماه روی فیلم کار کرده و امروز به شکل عجیبی می‌بینیم برخی اتفاقات و فضای داستان با اتفاقاتی که در کشور رخ داده، مطابقت پیدا کرده است. در قصه نیز ورود یک زیردریایی به منطقه‌ای مطرح می‌شود و از آنجا که تنها پهنه آبی آزاد ایران در این محدوده، خلیج فارس است، این فضا برای روایت انتخاب شده است.
مشاور کارگردان فیلم بادبادک‌ها درباره روایت کلی فیلم نیز توضیح داد: داستان درباره یک زیردریایی است که وارد یک جزیره می‌شود و قصد دارد سنگی را از آنجا با خود ببرد. این زیردریایی نمی‌تواند مستقیماً وارد جزیره شود و از یک انرژی برای مسخ و تحت تأثیر قرار دادن مردم استفاده می‌کند تا بتواند با استفاده از این فناوری سنگ را بردارد و از جزیره خارج شود.
این فیلمساز انیمیشن افزود: در این میان، چهار نوجوان که به واسطه حضور در کنار معلم خود در بخش دیگری از جزیره قرار داشتند، تحت تأثیر این القا قرار نمی‌گیرند و در ادامه تلاش می‌کنند با نیروی بیگانه مقابله کنند. اگر مخاطب این خط اصلی داستان را متوجه شده باشد، به نظرم هدف اصلی فیلم محقق شده است.